open brief aan mr. Erik Jurgens
Geachte meneer Jurgens,

U weet toch hopelijk wel, dat vanaf de vroegste Kerk de geloofsbelijdenis de grond is waarop iemand gedoopt wordt. Daarop steunt zijn lidmaatschap van de Kerk. Als dan volgens u die geloofsbelijdenis voor een groot gedeelte tekst bevat die weinig mensen nog wat zegt, dan betekent dat voor die mensen de basis waarop zij zich nog katholiek noemen heel smal geworden of misschien zelfs helemaal verdwenen is.
Er is geen andere grond om je met recht katholiek te noemen dan de geloofsbelijdenis. “Katholiek” betekent immers wat door de Kerk van alle eeuwen over heel de wereld wordt geloofd. Niet alleen in de Middeleeuwen maar ook ervoor en erna heeft de Kerk over haar katholiciteit en de zuiverheid van haar geloofsbelijdenis gewaakt. Praktisch alle Concilies van de kerkgeschiedenis waren hierop gericht. En u vindt dat ineens onzin? Wat matigt u zich eigenlijk aan?

Het geloof is volgens u een “kwestie van beleving”. Ik vraag u: beleving waarvan? Uw huwelijk  is ook een kwestie van beleving maar zonder uw vrouw te kennen en haar in haar identiteit te belijden lijkt me die beleving niet wel mogelijk. Als u met God leeft, zult u toch een beetje moeten “weten” wie God is. Een katholiek weet wie God uit de openbaring en dat is op de belangrijkste punten vastgelegd in de geloofsbelijdenis en uitgebreider in de catechismus. Een katholiek gelooft dat die kennis vooral steunt op Jezus, de eeuwige Zoon van de Vader die mens werd. Wat vindt ù dan van God? Wat is de basis van uw “beleving”? Ontleent u dat aan uw eigen diepste innerlijk? Of aan een of ander groep of theoloog? Ik denk niet dat je dat in oprechtheid “katholiek” kunt noemen. Als u alleen uit uw eigen innerlijk put, dan mist dat principieel het karakter van katholiciteit: het is immers van u alleen en niet van de kerkgemeenschap. Datzelfde is het geval als u een bepaalde theoloog zou volgen die op gespannen voet staat met de katholieke Kerk. Ook dat is principieel niet katholiek. In de geschiedenis worden deze mensen ook niet “katholiek” genoemd maar naar de personen die de afscheiding leidden: Donatisten, Lutheranen, Calvinisten, Hussieten, Zwinglianen enz.

U hebt gelijk: de katholieken in Colombia zijn anders dan de katholieken in Nederland. De beleving is op bepaalde punten anders maar we delen wel hetzelfde geloof, dezelfde sacramenten, hetzelfde hiërarchische bestuur. Het katholieke geloof dat voor u blijkbaar onbegrijpelijk is geworden, verbindt ons. Ik zeg “ons”. en daarmee bedoel ik dan een aanzienlijk deel van de zich katholiek noemende christenen in Nederland die wel de geloofsbelijdenis van harte onderschrijven en die de beleving van hun geloof baseren op het katholieke geloof. Voor hen is het geloof in de Drie-ene God wezenlijk voor hun geloof. Zij zingen het gregoriaanse credo ook graag uit volle borst mee maar voor hen is het geen nostalgie maar ze zingen daarmee wel degelijk inhoudelijk hun geloof van harte uit. Hieronder zijn ook een aanzienlijk aantal jongeren. De nieuwe katholieke bewegingen tellen nogal wat jonge mensen en zij zijn van harte katholiek.

Deze hedendaagse Nederlandse katholieken voelen meer verbondenheid met de katholieken in Colombia dan met mensen die zich uitlaten zoals u. Het mag zijn dat u van vroeger uit “gepokt en gemazeld” was in de katholieke Kerk maar dat op zich is geen garantie dat u nu nog katholiek bent. U kunt wel roepen dat kerkelijke gezagsdragers de Kerk uit moeten. Maar denkt u nu werkelijk dat het alleen de gezagsdragers zijn die met gefronste wenkbrauwen (en meer dan dat) naar u kijken? Nee, meneer Jurgens, de bovengenoemde katholieken in Nederland en de katholieken in Colombia kunnen in u geen katholiek meer herkennen. Wij hebben nogal wat Indiase priesters in ons bisdom. In het begin vallen zij hier van de ene verbazing in de andere als zij mensen zoals u horen praten. “Die zijn toch helemaal niet meer katholiek”, zeggen ze dan. En nu moet u niet komen met de gebruikelijke laatdunkende opmerking als zouden zij ons vanuit hun culturele achtergrond niet kunnen begrijpen. Ze begrijpen ons en u heel goed. Over culturen heen is heel goed aan te geven wat katholiek is en wat niet.

Ik ben bang, meneer Jurgens, dat de katholieken in Colombia, in India, in Japan en in Nigeria vinden dat al wat u zegt niet katholiek is en geen bestaansrecht heeft binnen de katholieke Kerk omdat het regelrecht ingaat tegen alle katholieke beginselen.

En zeg eens eerlijk, meneer Jurgens: is het eerlijk om je katholiek te noemen en tegelijk de hele katholieke wereld (niet alleen de gezagsdragers) op hun ziel te trappen door badinerend te spreken over wat hun het dierbaarst is, de Drie-eenheid, de geloofsbelijdenis. Ik neem aan dat u dat niet bewust doet maar dat bewijst eens te meer hoe ver u en uw clubje van de katholieke gemeenschap zijn weg gegroeid.

Meneer Jurgens, ik hoop dat u tot inzicht komt en opnieuw de rijkdom van het katholieke geloof ontdekt. Want in het katholieke geloof ligt de waarheid omtrent God en mens. In het beamen van het katholieke geloof is ons het heil beloofd.


C. Mennen pr

11 oktober 2011
Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten