het lieve-Jezus-syndroom
Via de e-mail krijg ik regelmatig reacties op mijn vrijmoedige commentaren, soms positief, soms echter ook negatief. Die negatieve commentaren hebben vaak één ding gemeen en dat is wat ik het "Lieve-Jezus-syndroom" ben gaan noemen. Wat ik daarmee bedoel wordt misschien het best geïllustreerd aan het hand van een anoniem briefje dat ik afgelopen week per post ontving.
Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten


Hoogeerwaarde Heer,

"De meeste oude priesters hebben de kerk geen trouw hart toegedragen. Ze hebben de kerk min of meer verraden." Uw woorden in uw commentaar op Abt Baeten.
Die woorden uit een pen van een pr. die laat weten dat hij weet hoe het hoort, deden mij denken aan de tekst Matt. 7, 1 en Joh. 12, 47. Het is de moeite waard ze even op te zoeken.
Ook kan ik me voorstellen dat u zich meer authentiek voorstelt als Cowboy Gods door het het schilderij van de beroemde Marlborough sigaretten advertentie te gebruiken in de plaats van de lieve Jezus met het verloren schaapje.
Gods zege en zegen over uw vele werkzaamheden.
Hoogachtend,

N.N. (omdat ik geen slachtoffer van uw commentaren wil worden)
Of een willekeurige andere reactie via de mail:
Ik vind uw scherpe pen en manier van spreken over R.K. medebroeders en zusters méér dan erg.
Via de Bisschoppelijke brief over Eucharistie kwam ik op uw site. Wat ik daar lees, wordt ik zeer verdrietig van.
Met zoveel boosaardige gedachten over b.v. de Islam en de mensen van de 8 Meibeweging, de Dominicanen........enz.
Triest, zeer triest. Ik dacht dat het om mededogen en liefde ging. Over er zijn voor je medemens, zonder onderscheid.
Verbondenheid, over de verschillen heen, toch!
Was het niet dit waar die Goede Jezus over sprak!

C.  63 jaar en RK..... nog wel
Veel mensen lijken te vinden dat het onoirbaar is op duidelijke, niet mis te verstane wijze uitlatingen, in het publiek gedaan, te bestrijden. En het argument is altijd dat dit liefdeloos zou zijn en dat de "Lieve Jezus" dat nooit gedaan zou hebben en zoiets nooit zou goedkeuren. Impliciet wordt er dan altijd gezegd dat wat oud-abt Baeten, de acht-mei-beweging of de dominicanen zeggen en doen wel de goedkeuring van de "Lieve Jezus" zou hebben. Dit laatste waag ik te betwijfelen, omdat al deze individuen en groeperingen zich sinds jaar en dag uitdrukkelijke en publiek afzetten tegen de Kerk van Christus en haar wettige herders, niet om morele misstanden aan te klagen maar om haar overgeleverde leer en haar apostolische structuur aan te tasten.

Met de duidelijke taal waarmee ik de dwaalleraren van onze tijd probeer te attaqueren, bevind ik mij in het goede gezelschap van geleerde en heilige mensen die in de loop van de kerkgeschiedenis zijn opgekomen voor de rechte leer en de rechten van de Kerk van Christus en die de apologetiek hebben beoefend, een heden ten dage wat ondergewaardeerde theologische vaardigheid. Ik claim overigens - en dit om misverstanden te voorkomen - alleen hun gezelschap, niet hun geleerdheid en hun heiligheid.

Wat mij in het overgrote deel van de negatieve reacties het meest stoort, is het ontbreken van iedere argumentatie (zie ook mijn commentaar "Alleen maar gevoel en emotie") en het stuitende en niet te stuiten beroep op de Lieve Jezus die volgens de scribenten alleen maar "verbondenheid over de verschillen heen" voorstaat of een liefde wil die als een soort wollige deken over de mensen en de wereld moet worden uitgespreid, alle onwaarheid en ongerechtigheid toedekkend.

Dit "Lieve-Jezus-syndroom" is karakteristiek voor deze tijd. Het is de manier waarop het beeld van Jezus vervormd en aangepast wordt aan het individualisme van deze tijd. De "Lieve Jezus" vindt namelijk alles goed wat ik doe of bedekt het met de mantel der liefde en zo doet Hij dat ook met de andere individuen. Dank zij de Lieve Jezus is er volmaakte harmonie terwijl iedereen min of meer kan doen wat hij wil, want de ander moet dat van de "Lieve Jezus" altijd  respecteren. Bij het Lieve-Jezus-syndroom is ieder begip van objectieve waarheid verdwenen. Iedereen heeft zijn eigen waarheid en respecteert de waarheid van de ander niet alleen maar vindt die principieel gelijkwaardig aan zijn eigen waarheid. Er is ook geen objectieve moraal. Er blijft alleen een soort vage moraal van goede bedoelingen en voor zover daar nog iets aan zou mankeren dan is er, zelfs zonder dat je er spijt over hoeft te hebben, de "Lieve Jezus" die dat begrijpt en vergeeft.

Nu is het ongetwijfeld zo dat Jezus de barmhartigheid Gods preekt voor de zondaars die zich bekeren. De verloren zoon die naar de vader terugkeert wordt liefdevol opgenomen en er is meer vreugde in de hemel over één zondaar die zich bekeert dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen bekering nodig hebben. In ik onderschrijf ten volle dat Gods barmhartigheid geen grenzen kent. Maar toch zonder berouw en bekering van de kant van de mens, is er geen barmhartigheid mogelijk.

De anonyme briefschrijver die Mt. 7, 1 aanhaalt - Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld wordt - heeft gelijk als hij daarmee bedoelt dat wij niemand kunnen beoordelen en veroordelen. Dat uiteindelijke oordeelt komt aan God toe. Maar we mogen wel degelijk oordelen over de daden van mensen en hun gevolgen voor de gemeenschap.

De Kerk doet dat en heeft dat altijd gedaan. Een bekend voorbeeld daarvan is, dat ongehuwd samenwonenden en gescheiden en burgerlijk hertrouwde mensen niet de communie mogen ontvangen. De Kerk spreekt daarin het oordeel uit dat objectief de stap die gezet is, tegen de christelijke moraal en tegen het christelijke levensethos is en dat er daarom iets ontbreekt aan de gemeenschap met de Kerk zodanig dat communiceren innerlijk onmogelijk wordt en uiterlijk verboden. Dat betekent niet dat de Kerk zegt dat die mensen slecht zijn en naar de hel gaan. Dat oordeel is aan God die alle omstandigheden die tot het besluit geleid hebben kan wegen en beoordelen.

Tot slot wil ik op grond van het evangelie hardgrondig stelling nemen tegen het dodelijke "Lieve-Jezus-syndroom". Ik laat hier een stel willekeurige teksten uit het evangelie volgen waarin Jezus duidelijk oordelend spreekt over mensen vanwege hun daden. Teksten ook waaruit blijkt dat Jezus allereerst uit is op de waarheid en dat de liefde die Hij preekt, dus ook de waarheid moet insluiten.



Mt. 18, 15-18: (over een zondaar in de kerkgemeenschap die zich niet wil beteren) "... beschouw hem dan als heiden of tollenaar..." dwz stoot hem uit de gemeenschap.

Mt 18, 6: (over hen die ergernis geven:) "Maar als iemand een van deze kleinen die in Mij geloven, aanstoot geeft, zou het beter voor hem zijn als men hem een molensteen om de hals hing en hem liet verdrinken in het diepste van de zee."

Mt. 21, 12-13: (Jezus jaagt met zwepen de handelaars uit de tempel. )

Mt. 22, 14: "Velen zijn geroepen maar weinigen uitverkoren."

Mt. 23, 12: "Wee u, schriftgeleerden, huichelaars" enz

Mt. 25, 12: (tegen de onverstandige bruidsmeisjes die aan de deur van de feestzaal staan) "Voorwaar, Ik zeg u, Ik ken u niet."

Mt. 25, 30: (tegen die met het ene talent) "En werpt die onnutte knecht buiten in de duisternis; daar zal geween zijn en tandengeknars."

Mc 14, 21: (over Judas) "Het zou beter voor hem zijn, als hij niet geboren was, die mens."

Lc 6, 24-26: (de weeroepen waaronder:) "Wee u, wanneer alle mensen met lof over u spreken, want hun voorvaderen deden hetzelfde met de valse profeten."

Lc 12, 49: "Vuur ben ik op aarde komen brengen en hoe verlang ik dat het reeds oplaait....... Meent gij dat Ik op aarde vrede ben komen brengen. Nee, zeg Ik u, juist verdeeldheid."

Joh. 10, 34-35: "Ik ben geen vrede komen brengen maar het zwaard. Tweedracht ben ik komen brengen tussen een man en zijn vader, tussen dochter en moeder..."

Mt. 12, 34: "Adderengebroed, hoe zouden er, slecht als ge zijt, uit uw mond goede woorden kunnen komen?"

Zullen deze teksten die gemakkelijk met nog veel meer kunnen worden aangevuld een einde maken aan het "Lieve-Jezus-syndroom"? Ik ben bang van niet. Want die met dit syndroom behept zijn, luisteren meestal niet naar het evangelie maar alleen naar zichzelf.

17 november 2008