Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten


Bij de jeugdsynode in oktober gaat het om het afmaken van de oude zaken van St.-Gallen-Maffia. Het zal precies vier jaar zijn sinds aartsbisschop  Bruno Forte een gemanipuleerd synoderapport samenstelde over de “waardevolle steun” die iemand kan vinden in een gelijkgeslachtelijke relatie – uitgegeven op dezelfde dag dat twee Italiaanse politieke partijen homoseksuele verbintenissen steunden. Paus Franciscus keurde de tekst goed voor hij werd gepubliceerd en in zijn homilie die dag hekelde hij “wetgeleerden” – en het “verdorven geslacht”- omdat zij zich verzetten tegen de “God van de verrassingen". Ondertussen verklaarde aartsbisschop Forte aan de media dat “het omschrijven van rechten van mensen die in gelijkgeslachtelijke verbintenissen leven” een zaak is van “beschaving”.

Beide mannen zijn volgelingen van wijlen kardinaal Carlo Martini – de “ante-paus” en maffialeider. Martini keurde vóór zijn dood gelijkgeslachtelijke burgerlijke verbintenissen goed nadat hij jaren had gestreden tegen Humnae Vitae en “onderscheiding” had gepreekt rond seksuele thema’s in Nachtgesprekken. Daarin ontvouwde Martini het plan om jonge “profeten” te gebruiken om de Kerk radicaal te veranderen – en hij zei dat het hem nooit zou overkomen “te oordelen” over homoseksuele stellen, jaren vóór de uitspraak van paus Franciscus “Wie ben ik om te oordelen?” Andere alumni van de Maffia – de ‘pausmakers’ achter de verkiezing van paus Franciscus – kwamen op voor “homo-missen”, begroetten de wetten rond het “homohuwelijk” als “positief”, en probeerden de homoseksualiteit “centraal” te stellen op de synode voor het gezin.  De ghostwriter van “Amoris Laetitia – de auteur van (in vertaling) Genees Mij met Je Mond. De Kunst van het Kussen – heeft openlijk geklaagd over het feit dat de homo-agenda op de synode werd teruggedrongen.

Amoris Laetitia was, zoals een priester heeft aangetoond, eigenlijk geschreven om homoseksuele activiteiten goed te keuren – maar Humanae Vitae, de natuurwet en de taal van de Catechismus stonden nog in de weg. Daarom hadden aartsbisschop Forte en kardinaal Baldisseri het plan bij de werkdocumenten die aan de synode voorafgingen jonge mensen te gebruiken om moraliserende taal betreffende seksualiteit (78) te bestrijden. Dat zou dan kunnen leiden tot  een “herlezing” van de natuurwet (30). Vorig jaar zette aartsbisschop Forte al uiteen hoe de jeugdsynode de belofte van Amoris Laetitia om “iedereen” te integreren zou uitbouwen (297).

Kardinaal Baldisseri presenteerde onlangs het Instrumentum Laboris van de synode. Dit prijst het geweten dat kan onderscheiden “welke gaven wij kunnen bieden … zelfs al beantwoordt het niet helemaal aan het ideaal.” Het zegt: “sommige LGBT jonge mensen” willen “grotere zorg van de Kerk” – en ze stellen de vraag “wat we kunnen bieden” aan jonge gelijkgeslachtelijke stellen. Baldisseri beweert dat dit revolutionaire eerste gebruik van “LGTB” door het Vaticaan alleen maar een pre-synodaal document van jeugdigen citeert – maar daar verschijnt de ideologische term helemaal niet. Het is een verschil dat niet veel goed voorspelt, gezien de geschiedenis van manipulatie van synodes.

Een andere leidende figuur is pater Giacomo Costa sj, vice-voorzitter van de Martini Stichting die door de paus zelf gekozen is om de synode als bijzondere secretaris te helpen leiden. De geschriften van pater Costa hebben bijgedragen aan de strijd van gelijkgeslachtelijk paren voor “sociale en burgerlijke rechten”. Hij heeft ook geholpen het voorbereidend document van de synode te schrijven, dat belooft de toezegging van Amoris Laetitia 37 uit te voeren om “ruimte te maken voor de gewetens van de gelovigen”,  die “in staat zijn hun eigen onderscheiding door te voeren”.

Hij en het Instrumentum Laboris bevorderen dus “de School van het Woord” waar jonge mensen alleen maar luisteren naar de Bijbel voor hun eigen antwoorden over Gods wil. In de pre-synodale bijeenkomst liet men jonge katholieken, niet-katholieken en atheïsten mediteren over de belofte van Jezus dat waarheid “u vrij zal maken”(Joh. 8, 32), zoals uitgelegd door Ghandi (“[God] is geweten. Hij is zelfs het atheïsme van de atheïst”) en de moslimdichter Rumi (“Jij bent een kopie van het heilig boek van God….Zoek naar wat je wilt in jezelf”). Pater Costa hielp toen de jonge schrijvers en redacteuren van de pre-synodale tekst te begeleiden zoals we kunnen zien op foto’s van teams aan het werk. Hoewel deze zorgvuldig gekozen jongeren ontkennen dat er een “samenzwering” of een “agenda” is, is een aantal van hen aangesloten bij groepen die pleiten voor een revolutie op het terrein van de seksualiteit.
Hun eerste ontwerp vroeg om “openheid” voor seksualiteit en om “iedereen” te “verwelkomen” die de door de kerk “gewenste normen” overtreedt. Hun slottekst zegt dat jonge mensen “misschien willen dat de Kerk haar leer verandert” rond contraceptie, abortus, homoseksualiteit, ongehuwd samenwonen, huwelijk en het priesterschap. Hoewel men diplomatiek zegt dat “veel” jongeren deze leerstellingen aanvaarden, zegt men dat de “discussie” met afwijkende “overtuigingen” over deze “polemische onderwerpen” belangrijk is.

Een van de vier schrijvers achter  het eerste gedeelte werkt als producent voor pater Thomas Rosica, een leerling van Martini die gekleurde informatiebijeenkomsten gaf tegen “exclusief taalgebruik” betreffende homoseksualiteit op de gezinssynode. Pater Rosica erkende onlangs de rol van zijn staflid in het document en hij zei “werkelijk te bidden” dat “de juiste jonge mensen” gedelegeerden op de synode waren.

Een ander van de vier schrijvers – een journalist die verscheen op Crux – vertegenwoordigde het Lekencentrum. Deze groep probeerde de gezinssynode te beïnvloeden door mgr. Philippe Bordeyne te ontvangen, een deelnemer aan een “schaduwconcilie” over het goedkeuren van gelijkgeslachtelijke verbintenissen (een deskundige op een Vaticaans seminar voor deze synode). Zowel Mgr. Bordeyne als de medestichter van het Lekencentrum zitten in het bestuur van een door Martini beschermde groep die erop uit is homoseksuele paren “te verwelkomen”.

Voordat ze hun drie gedelegeerden naar de pre-synodale ontmoeting stuurden ontving het Lekencentrum als gast kardinaal Tobin die eens een “LGBT-bedevaart welkom heette in de Mis en onlangs heeft gezegd dat de Kerk “bezig is op te schuiven in zake gelijkgeslachtelijke stellen”.  Een jonge gedelegeerde vertelde hem over de “fouten” van de Kerk in hun dienst aan personen “van een andere seksuele oriëntatie”(38:36). Kardinaal Tobin leverde kritiek op een “koude”, “nominalistische moraal” en hij zei dat de “grootste angst” van jonge mensen is dat de Kerk “hen oordeelt”. “Nu, denk ik, kunnen we dit corrigeren maar we hebben daar hulp bij nodig”, zei hij tegen haar (43:04). Zij hielp dan de pre-synodale tekst samen te stellen die stelt dat de bijeenkomst had laten zien dat “wij allemaal, zelfs als we het niet met de leer van de Kerk eens zijn … hoopvol zijn en toch betrokken willen zijn.” Ze was ook geleerd op te komen voor “radicale inclusie” door Voices of Faith. De laatste conferentie van deze organisatie viel de Kerk aan omdat zij “homofoob en anti-abortus” is. Een gedelegeerde van Voices of Faith hielp het tweede deel van de tekst te schrijven die klaagt over “regels” en “oordeel”. Een andere gedelegeerde van de Voices of Faith was verbaasd over het zwijgen over “LGBT”-onderwerpen waarbij hij erkende dat de kwestie van het invoegen van “homoseksualiteit en gender” in de tekst “tot het laatst toe betwist was”. Dit gedeelte is zeer negatief geschilderd in de pleidooien op de Engelse Facebook groep voor moedige open orthodoxie: [De Kerk] moet stabiel blijven en haar waarheden niet “verdunnen”. [De jongeren] willen dat de Kerk open onderwerpen behandelt die vaak als taboe beschouwd worden: homoseksualiteit, abortus, geboortebeperking en gender. Vreemd genoeg verandert deze kreet in het volgende: De jongeren …. verlangen antwoorden die niet afgezwakt zijn of die prefab formuleringen gebruiken. Wij, de jonge Kerk, vragen dat onze leiders in praktische bewoordingen spreken over omstreden onderwerpen zoals homoseksualiteit en gender waarover jonge mensen al vrij en zonder taboe praten.
Baldisseri zei ook met nadruk tegen de jonge schrijvers dat ze “de verschillenden culturen (van de gedelegeerden) moesten onderzoeken”. Daarom vermeed hun eerste ontwerp “erg katholieke dingen” zoals aanbidding en het noemde Jezus een “historische figuur”. Anderen verzetten zich daartegen, toch was er een “gevoelig punt” waarop de organisatoren van de bijeenkomst hun verlangen te kennen gaven dat de schrijvers niet hun tekst moesten blijven amenderen.

De enorme “online gemeenschap” die vroeg om de buitengewone vorm van de Mis zegt dat ze niet “behoorlijk” vertegenwoordigd waren door online moderatoren die deze jonge mensen ervan beschuldigden een “lobby” te zijn.
Ondertussen schept pater James Martin sj erover op dat er op “LGBT” – een politieke term die kardinaal Baldisseri ten onrechte toeschrijft aan de tekst van de jongeren – nu moeilijker kritiek te leveren is. Het pro-LGBT boek van pater Martin is met verve ondersteund door kardinaal Farrel – een sleutelfiguur achter de synode en de Wereld Ontmoetingsdag voor de Gezinnen – en pater Martin kondigde onlangs een conferentie aan die jonge mensen organiseert om in de synode te lobbyen en die gesponsord wordt door een LGBT-groep die  uitgebreid geld ontvangen heeft om de homoseksuele agenda op de gezinssynode te pushen. Pater Martin – die droomt van de dag dat de taal van de Catechismus over homoseksualiteit zal veranderen, priesters in staat zullen zijn “uit de kast te komen” en gelijkgeslachtelijke paren elkaar in de Mis kunnen kussen – is door het Vaticaan uitgezocht om op de Wereld Ontmoetingsdag voor de Gezinnen op te treden samen met enkele top-revolutionairen, kardinalen die al gezegd hebben dat het geweten bepaalt of iemand de communie kan ontvangen in de heilige ruimtes van de Kerk.

We zitten nu duidelijk in een goed gepland eindspel. Volgens de mannen achter de verkiezing van paus Franciscus – onheilspellend genoeg figuren die in schandalen verwikkeld waren zoals kardinaal Danneels, kardinaal Murphy-O’Connor, en kardinaal Theodore MacCarrick – was de tijdspanne “om de Kerk volledig te veranderen” maar vier of vijf jaar.

Vertaling: C. Mennen pr
Wat is het werkelijk doel van de Vaticaanse Jeugdsynode in oktober?


 
Dit is een artikel van Julia Meloni, verschenen op angelqueen.org op 10 juli 2018. Julia Meloni is een jonge Amerikaanse katholieke vrouw, met een bachelor in Engels van Yale en een master Engels van Harvard. Zij is als veel rechtgelovige katholieken bezorgd over de komende jeugdsynode en ziet dat deze evenals de twee gezinssynodes wordt gemanipuleerd om de agenda van de liberale kliek rond de paus door te voeren en de Kerk los te maken van de ankers van de Traditie.