PAUS FRANCISCUS BELT
KONING HENDRIK VIII
Een verantwoording
Hier stond een satirisch stuk met een fictief telefoongesprek van paus Franciscus met koning Hendrik VIII. Dit was niet van mijn hand. Ik heb het alleen vertaald. Het gaf op een duidelijke manier weer wat het verschil is in opvatting tussen de pausen tot nu toe en paus Franciscus met betrekkingen tot de (pastoraal rond) de onontbindbaarheid van het huwelijk.

Sommige mensen hebben zich aan dit stuk geërgerd en zijn zelfs geshockeerd dat de paus zo word afgeschilderd. Dat is de reden waarom ik het stuk heb verwijderd.

Het is niet zo dat ik inhoudelijk niet meer achter het stuk zou staan. Ik moet alleen constateren dat velen:

- ofwel zich onvoldoende in de materie van de twee recente synodes en de exhortatie Amoris Laetitia hebben verdiept.
- ofwel een dergelijke verering voor het pausschap heeft dat men de gedachte niet toelaat dat de paus een minder solide koers op pastoraal en dogmatisch terrein zou kunnen varen dan zijn voorganger en dat hij dus feitelijk in plaats van een teken van eenheid een oorzaak van verdeeldheid zou kunnen zijn.

De feitelijkheid brengt ons ertoe te erkennen dat:
- het tussenrapport van de eerste synode
- het slotrapport van de tweede synode

tot ergernis van veel synodevaders eindeloos werden gemanipuleerd door vertrouwelingen van de paus; zonder zijn uitdrukkelijke toestemming zou dit niet mogelijk zijn geweest. Een vertrouwelijke oproep van een elftal kardinalen aan de paus om duidelijkheid te verschaffen leidde alleen tot een duidelijke reprimande van de paus aan het adres van allen die alleen maar in het verleden zouden leven.

De feitelijkheid brengt ons ertoe te erkennen:
- dat de paus ondanks alle wierook richting synodaliteit een nieuwe procesordening voor het huwelijk publiceerde tussen de twee synodes in, waarvan alle deskundigen, mede door de juridische onduidelijkheid, zeggen dat de waarheid rond het huwelijk (namelijk of een huwelijk een geldig huwelijk is of niet) niet meer gewaarborgd is en dat het dus veel lijkt op een feitelijke erkenning van de echtscheiding in de Kerk.
- dat Amoris Laetitia, ondanks alle mooie dingen die erin staan, breekt met fundamentele noties van de katholieke moraal zoals de natuurwet, intrinsieke zonden, onderscheid tussen doodzonde en dagelijkse zonde. Niet dat dit rechtstreeks ontkend wordt maar het is wel de logische conlusie van veel wat gezegd wordt.
- dat het er sterk op lijkt dat Amoris Laetitia de situatie-ethiek die altijd door de Kerk veroordeeld is, op het schild heft.
- dat het er erg op lijkt dat Amoris Laetitia een andere opvatting van het geweten heeft dan de gevestigde leer van de Kerk.

De feitelijkheid brengt ons ertoe te erkennen:
- dat de paus zelf door de duidelijk bedoelde onduidelijkheden in Amoris Laetitia de verdeeldheid in de Kerk aanwakkert. Dit is al duidelijk te zien in de verschillende uitleg die door episcopaten van de exhortatie gegeven wordt. Het zijn de Duitsers die de lijn van Kasper en Schönborn (de door de paus aangewezen interpretator van Amoris Laetitia) volgen en de hertrouwd gescheidenen die niet in onthouding willen leven publiek toelaten tot de communie. Daarentegen zijn er vele andere bisschoppen (bv de Poolse conferentie en de Afrikanen) die daar mordicus tegen zijn.

De feitelijkheid brengt ons ertoe te erkennen: dat een verschil in pastorale praktijk natuurlijk uitloopt op een andere leer. Immers een leer die in de praktijk geen consequenties heeft is een dode letter. En hier komen we dan in de richting van een feitelijke ketterij waarvoor dan de paus minstens moreel verantwoordelijk is.

Ik ben mij ervan bewust dat dat dit alles dingen zijn die wij in de Kerk niet gewend waren. Ik begrijp dat mensen de paus (en daarmee het pausschap) willen sauveren door allerlei complottheorieën te verzinnen of gemakshalve maar over veel dingen heen te lezen en te kijken.

Het lijkt me verstandiger beter na te denken over wie de paus is:
- Hij is het hoofd van de hele Kerk en heeft daartoe duidelijke bestuursfuncties.
- Hij is onfeilbaar, alleen als hij als hoofd van de Kerk in zake geloof en zeden een definitieve uitspraak doet. Die uitspraak kan nooit in tegenspraak zijn met het vaststaand geloof van de Kerk.
- Hij is onfeilbaar als als hij vaststaand geloof van de Kerk voorhoudt.
- Voor de rest is hij feilbaar en zijn opvattingen kunnen zelfs dwalend zijn als ze in tegenspraak zijn met de vaste leer van de Kerk.

Die laatste situatie hebben wij in de Kerk niet vaak gekend maar ze is niet onmogelijk. De Heilige Geest beschermt zelfs de paus niet tegen dwalingen als hij in eigengereidheid eigen wegen zou gaan. Een dergelijk onverantwoordelijk gedrag van de paus is wel zeer schadelijk voor de Kerk.

--------------------------

Om aan te geven hoe onpastoraal dingen kunnen zijn die op het eerste gezicht pastoraal lijken haal ik hier aan wat ik op internet vond:

En kind vraagt aan zijn moeder: "mama, wat is pastoraal eigenlijk?"
Moeder denkt na en antwoordt: "Pastoraal, mijn kind, is: wanneer je vader met zijn nieuwe vrouw direct te communie gaat, de priester doet alsof ik dood ben."

Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten