“TAAL ZAL ALLEEN VERWOESTING ZAAIEN

reactie op een column van Tony van der Meulen
in het BD 19 september 2017

Het zal velen verbazen dat een zin uit een lied van Oosterhuis mij vandaag uit het hart gegrepen is. Deze zin wordt geciteerd in een column van de altijd venijnige Tony van der Meulen in het Brabants Dagblad die ik niet gelezen zou hebben als niet een boze collega mij erop gewezen had, die vroeg of ik er toch asjeblief op wilde reageren. Immers sinds mijn emeritaat ben ook verlost van het BD, dat ondanks mijzelf dagelijks in Oss door de brievenbus viel, en de ergernis die daar gewoonlijk mee gepaard ging. Als immers één krant de geciteerde zin van Oosterhuis waarmaakt, dan is het wel het BD. Het is er met name op uit relletjes binnen de katholieke Kerk op te stoken of aan te wakkeren en het schroomt daarbij niet schaamteloos partij te kiezen voor vrijzinnige facties en opstandige parochianen die meer hun heil zoeken in publiciteit dan in gebed.

De stijl van de column van van der Meulen is daarvoor zeer illustratief. Ook hij neemt het met de waarheid niet zo nauw als het maar anti-katholiek is. Hij stelt namelijk dat de teksten van Oosterhuis “op instigatie van de Osse ketterjager Mennen formeel verboden (zijn) in het bisdom Den Bosch, waardoor wij dus in feite illegaal bijeen waren. Maar Mennen is bij de nieuwe bisschop De Korte in ongenade gevallen, wat duidt op een aangename frisse wind”. Er zitten zoveel onjuistheden in deze zinnen dat ik het niet kan nalaten ze hier op te sommen:

- “Osse ketterjager”. Het verleden heeft zich blijkbaar erg vastgezet in Tony. Ik ben al bijna een jaar met emeritaat en actueel correct zou zijn geweest “Vlijmense ketterjager”. Overigens lijkt me bij het opkomen voor de zuiverheid van het geloof beter de titel “defensor fidei” te passen maar dat is voor een heiden waarschijnlijk te positief.
- Dat de liederen van Oosterhuis door mij verboden zouden zijn, is een hardnekkig broodje-aap-verhaal dat het BD voortdurend in stand blijf houden. Je kunt proberen wat je wilt om dit recht te zetten, men vervalt voortdurend in dezelfde reflex: het demoniseren van Mennen. Ik zal het nog een keer trachten uit te leggen. De Nederlandse bisschoppen hebben op aanwijzing van de Romeinse instanties besloten geen enkel lied van Oosterhuis voor de liturgie goed te keuren vanwege zijn levenswandel en zijn uitlatingen over Kerk en geloof. Dat is iets anders dan “verbieden”. Aangezien ik in opdracht van de bisschop van Den Bosch de inhoud van de liturgieboekjes van Heeswijk moest beoordelen zodat er een canoniek vereist “nihil obstat” gegeven kon worden, mocht ik van hogerhand geen enkel lied van Oosterhuis in die boekjes goedkeuren. Hetzelfde gold trouwens voor de censor van Utrecht wat betreft de boekjes van Gooi en Sticht. Ik heb dus nooit een lied voor het bisdom Den Bosch afgekeurd; ik heb geen enkel lied van Oosterhuis goedgekeurd in de boekjes van Heeswijk die trouwens in alle bisdommen gebruikt worden. Ik zelf heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik persoonlijk een genuanceerder heb oordeel over de liederen van Oosterhuis, meer gebaseerd op de inhoud. Hierin blijk ik overigens dezelfde mening te hebben als Mgr. de Korte die ook een duidelijk onderscheid maakt tussen liederen van Oosterhuis die wel en niet geschikt zouden zijn voor de liturgie.
- De opmerking dat men in mijn ogen illegaal bijeen zou zijn geweest bij betreffende uitvaart, raakt kant noch wal. Een wel om twee redenen. Allereerst zijn de liederen van Oosterhuis (nog) niet illegaal in de Kerk van het bisdom Den Bosch. Bovendien heeft, naar mijn informatie, de troostend schone uitvaart plaats gehad in de protestantse kerk van Den Bosch. Protestanten zijn niet gehouden aan eventuele bepalingen van het bisdom en ook niet afgevallen of halve  katholieken die geen boodschap meer hebben aan de Kerk en haar genademiddelen.

Tenslotte de hele kijk van van der Meulen op een uitvaart is getekend door het moderne heidendom met zijn emo-cultuur van esthetiek en fijne gevoelens die geen enkel oog heeft de sacraliteit en de sacramentaliteit van de katholieke eredienst die erop gericht is de overledene aan te bevelen in Gods barmhartigheid. Dat echter zij hem vergeven: hij weet en voelt niet beter.

Maar op een knappe manier onjuistheden en halve waarheden beschrijven: die taal zal alleen verwoesting zaaien.

C. Mennen pr
20 september 2017

Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten