BRIEF VAN PASTOOR RICHARD CIPOLLA AAN PAUS FRANCISCUS
15 september 2017


Beste paus Franciscus,

Ik schrijf u deze brief met een bezwaard gemoed, vol zorg over de Kerk en over u als de opvolger van Petrus. Wij katholieken zijn geroepen van u te houden en u te steunen in uw moeilijk dienstwerk in de Kerk. En dat doen we. Maar velen van ons zijn bezorgd dat u onvoldoende besef hebt van de toestand van de Kerk in de wereld van vandaag. U lijkt soms willekeurig te handelen in belangrijke zaken  zoals het liturgische leven van de Kerk en in de moraal op een manier die de indruk geeft dat u denkt als iemand uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Wij moeten het Tweede Vaticaans Concilie eerbiedigen als een oecumenisch concilie, maar de manier van denken die toentertijd actueel was is erg verschillend van de manier van denken nu. Op velerlei wijze gaf dit Concilie het einde aan van de moderniteit, tenminste in de Kerk. Wij zijn nu geroepen om te proberen te verstaan wat het betekent te leven in een postmodern tijdvak, dit langzaam te accepteren en dan verder te gaan met de taak te evangeliseren in een postmoderne wereld.

Het doet ons heel erg pijn als u op een kleinerende manier praat over de mensen die u “traditionalisten” noemt en die u wegzet als mensen die bezeten zijn van het verleden, enghartig en liefdeloos. Er zijn er misschien enkelen bij wie de beeld past maar de mensen die ik ken en die houden van de Heilige Traditie van de Kerk zijn verre van bezeten van het verleden maar daarentegen levendig bezorgd om de toekomst van de Kerk en verlangen er helemaal niet naar te leven in het gouden tijdperk van de Kerk dat nooit bestaan heeft. Deze mannen en vrouwen, met daaronder bisschoppen, priester, diakens en leken zijn heel gelukkig dat ze mogen leven in de wereld van vandaag met zijn speciale uitdagingen en zij proberen het evangelie van Jezus Christus en de Heilige Traditie die deze leer belichaamt en die ons van de apostelen is overgeleverd te brengen in deze postmoderne wereld.

U lijkt, heilige vader, niet te beseffen dat anders dan de moderne wereld die met zijn rationalisme en zijn vooroordelen tegen de traditie voorbij is,  de jongeren in de postmoderne wereld oprecht geïnteresseerd zijn in de Traditie en gefascineerd zijn door hun ervaring met die Traditie of het nu in de kunst is, in de architectuur, in de muziek of in de traditionele liturgie van de Kerk. Het probleem is dat het Tweede Vaticaans Concilie een liturgie heeft opgeleverd die de vrucht is van de moderne tijd. Dat is al weer afgezaagd in de postmoderne wereld. Als u een bezoek zou brengen aan de seminaries in dit land, dan zou u merken dat een meerderheid van onze seminaristen heel positief staat tegenover de traditionele Mis die in de jaren na het Concilie verboden was. Zij sjouwen niet de bagage met zich mee die u en ik met ons mee sjouwen vanuit de revolutie van de jaren zestig. De jonge mensen nu zijn als een onbeschreven blad en dat is hun voordeel. Zij zien schoonheid in de Traditie, ze worden ertoe aangetrokken en verbazen er zich over waarom deze schoonheid door de meeste katholieken vandaag de dag niet wordt ervaren.

Juist in een tijd dat de eenheid van de katholieke Kerk van binnen en van buiten wordt bedreigd, hebt u de dreiging feitelijk vergroot door uw recente verandering van het canonieke recht waarin u macht geeft aan de Bisschoppenconferenties om hun eigen aanpassingen te maken in de liturgie van de Mis. We zullen niet alleen verdeeld zijn door taal, we zullen weldra verdeeld zijn door de ritus van de Mis zelf. U hebt gelijk dat u probeert de liturgie te bevrijden van de bureaucratie  van de Romeinse Congregaties. Want de liturgische Traditie kan geen organische groei beleven als de liturgie wordt gereduceerd tot rubrieken en recht. Maar de weg die u nu volgt bedreigt de eenheid van de Kerk zelf. De Mis moet niet gebruikt worden als een instrument van die “inculturatie” die de obsessie was van de moderne Kerk van het verleden.

Beste paus Franciscus:  ik bid dat u zult denken aan wat ik in deze brief heb gezegd zult nadenken over manieren om uit te vinden waar uw kudde echt is in de wereld van vandaag. Dat zult u niet kunnen als u zich omringt met mensen die nog steeds leven in de zestiger jaren. Wees niet bang de Heilige Traditie van de Kerk te omarmen. Die omarming zal u een gelukkig man maken en een wijze bisschop van Rome.

In kinderlijke genegenheid

fr. Richard Gennaro Cipolla

(Hij is priester van bisdom Bridgeport CT USA. Hij is gehuwd en vader van twee kinderen. Hij is afkomstig uit de Episcopaalse (Anglicaanse) Kerk en na zijn overgang katholiek priester gewijd)

Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten