Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten


In een klaarblijkelijke poging om de conservatieve beschuldigingen te weerleggen dat de paus dogma’s van het geloof had ontkend – een crisis die zijn hoogtepunt bereikte in de Goede Week met de beweerde ontkenning van de hel en de onsterfelijkheid van de ziel door de paus – publiceerde paus Franciscus op 8 april zijn nieuwste apostolische exhortatie “Gaudete et Exsultate” (Verheugt u en weest blij), waarin hij de “de laster en smaad” betreurt die online door traditionele rooms katholieke journalisten en bloggers worden verspreid. In dit jongste document noemt de paus herhaaldelijk Satan maar kennelijk met de suggestie dat traditionele journalisten en clerus die bezwaar maken tegen zijn ideeën, door de duivel geleid worden. Hij spreekt over de “listen van de duivel”, “de geest van de duivel”, “de duivel op afstand houden”, wat “schering en inslag” geworden is in de katholieke blogosfeer.

Door de radicalen geroemd

Het feit dat ”Gaudete et Exsultate” geroemd werd door de liberale media en door homovoorstanders als de beruchte pater James Martin – bekend vanwege het schandaal dat hij veroorzaakt heeft door zijn verdediging van sodomitische praktijken – is tamelijk veelzeggend. “Aan hun vruchten zult ge hen kennen.”  (Mt. 7, 20). Dat hoeft ons niet te verwonderen als we zien dat Gaudete et Exsultate gaat over het verwerpen van absolute morele en leerstellige waarden. En hoewel het document vol staat met aanhalingen van heiligen en van de Heilige Schrift, is dat klaarblijkelijk om cosmetische redenen gedaan om de gelovigen op te zetten tegen de traditie zodat zij meer open zullen staan voor de verleiding van de verandering. Volgens Franciscus worden degenen die zich tegen deze verandering verzetten, geleid door de duivel. “Dit is des te belangrijker als iets nieuws zich in ons leven presenteert. Dan moeten we besluiten of het nieuwe wijn is die God heeft gebracht of een illusie, geschapen door de geest van deze wereld of de geest van de duivel. In andere tijden kan het tegenovergestelde gebeuren, als de krachten van het kwaad ons ertoe brengen niet te veranderen, de dingen te laten zoals ze zijn, te kiezen voor een star verzet tegen verandering.”

Elke interpretatie is mogelijk

Tegen de exhortaties van de pausen uit het verleden in pleit Franciscus voor de verscheidenheid aan interpretaties in de leer. “Hier zou ik willen aantekenen dat er in de Kerk wettig verschillende manieren naast elkaar bestaat  om de vele aspecten van de leer en het christelijk leven te interpreteren; in hun verscheidenheid “helpen zijn de geweldige rijkdommen van Gods woord helderder uit te drukken.”
Duidelijk, het document houdt geen rekening met de God van de traditie. Onder het mom van voortschrijdende heiligheid sluit het de vrees voor God en het onderhouden van zijn geboden uit en pleit het voor passief meedoen met de zogenaamde vernieuwing in de Kerk. Het probleem daarmee is dat de vernieuwing heden ten dage niet van God maar van de duivel komt die “de tempel van God is binnengedrongen”. (Paus Paulus VI, 29 juni 1972).
Dus, de Kerk van vóór Vaticanum II met zijn regels en godsdienstige gewoontes was een dood museumstuk zonder Heilige Geest dat alleen voorzag in de behoeften van een select groepje? En waren alle heiligen en pausen die deze godsdienst onderschreven ook een stelletje farizeeën? Zo ja, wat ziet Franciscus dan als een Kerk die vol is van de Geest, is dat een Kerk die ketterij aanmoedigt en achter vreemde goden en geesten aanloopt zoals je kunt zien in de hedendaagse. zogenaamde charismatische vernieuwing?
Volgens het document heeft de Kerk niet alle antwoorden en moet ze de mensen niet vertellen hoe ze moeten leven. “Als iemand een antwoord op elke vraag heeft, is dat een teken dat ze niet op de juiste weg zijn. Het kunnen heel goed valse profeten zijn, die de godsdienst gebruiken…. om een strikte controle uit te oefenen over het leven van anderen.” Volgens Franciscus is iedere godsdienst geschikt. Dat blijkt uit zijn constante voorschrift dat we niet moeten proberen joden en buitenstaanders te bekeren tot het katholieke geloof.

Het idee van Luther

In de geest van Luther leert Gaudete et Exsultate ook dat de hemel niet kan worden verdiend. Op een protestantse manier preekt het dat de mens niet gerechtvaardigd wordt door de werken (52-57). Degenen die gehoorzaam hun vrije wil uitoefenen om God te behagen worden “Pelagianen” genoemd. “Toch willen sommige christenen per se een andere weg nemen, die van de rechtvaardiging door hun eigen inspanningen, de eredienst van de menselijke wil en hun eigen mogelijkheden….. een obsessie met de wet.”
Natuurlijk is het Christus zelf die rechtvaardigt en redt maar Hij redt niemand tenzij zij zijn wetten en geboden naar de letter gehoorzamen. “Want niet de hoorders van de wet zijn rechtvaardig voor God, maar de onderhouders van de wet zullen gerechtvaardigd worden.”(Rom. 2, 13) De Heiland herinnert er ons aan dat “Hij ieder zal geven naar zijn werken.” (Mt. 16, 27). Zoals we zo vaak zien, zien we ook nu weer dat Franciscus de onderhouders van de wet ziet als huichelaars die hun gehoorzaamheid losmaken van een oprecht verlangen om bij Christus te zijn. “Ik betreur het dat sommige ideologieën ons soms tot twee schadelijke dwalingen brengen. Aan de ene kant is er de dwaling van die christenen die de evangelische eisen losmaken van hun persoonlijke relatie met de Heer, van hun innerlijke band met Hem, van de openheid voor zijn genade.” (100)
Dit ze de mensen op tegen de wet waar zij dingen doen op hun eigen persoonlijke of “Pelagiaanse” manier. Als katholieken gehoorzamen aan de eisen van het evangelie, is dat juist om “hun persoonlijke relatie met de Heer” te bewaren en “hun innerlijke band met Hem”. Waarom hen wantrouwen?
Franciscus gaat verder: “de andere schadelijke ideologie vinden we bij hen die het sociale engagement van anderen verdacht vinden, die dat zien als oppervlakkig, wereldlijk, seculier of populistisch. Of zij relativeren het alsof er andere belangrijker zaken zijn.” (101). Deze gedachtegang is om diverse redenen erg zorgwekkend. Allereerst ontkent het dat er op het moment een “oppervlakkige, materialistische, communistische of populistische agenda” wordt uitgevoerd op het gebied van de maatschappelijke betrokkenheid. Ten tweede opent het de weg om alle sociale onderwerpen zoals abortus, immigratie, milieu, of homoseksualiteit op gelijk niveau te plaatsen… een opening waardoor hij de volgende grens overschrijdt.

Belemmering van immigratie is niet minder zondig dan abortus

In het document steunt paus Franciscus de mondiale kwestie van een wereldregering zonder grenzen en hij gaat zelfs zo ver dat hij zegt dat de politieke kwestie van de immigratie niet als “secundair” of “minder” dan “’ernstige’ bio-ethische kwesties” (abortus) en het helpen van “slachtoffers” van “elke vorm van afwijzing” (homoseksuelen, Jihad-immigranten) even belangrijk is als het verdedigen van het ongeboren leven. (102) Aldus is volgens Franciscus het verhinderen dat allochtone opstandelingen onze grenzen oversteken even ernstig als het vermoorden van een baby! Dit lijkt in tegenspraak met de encycliek Evangelium Vitae van de heilige Paus Johannes Paulus II. Hij zegt in paragraaf 58: Onder alle misdaden die men tegen het leven kan begaan heeft het plegen van abortus kenmerken die het bijzonder ernstig en betreurenswaardig maken. Het Tweede Vaticaans Concilie noemt abortus samen met kindermoord een “afschuwelijke misdaad”.

De leer kan er discussie worden gesteld

Duidelijk, Gaudete en Exsultate gaat niet over trouw aan de leer maar over bevorderen van een onecht mysticisme, gericht op het bagatelliseren van de leer en op het in de war brengen van de gelovigen betreffende hun plichten in het leven. In het stuk noemt de paus zelfs hen die serieus de absolute waarheid van God proberen te zoeken en na te volgen: “gnostici”(36-42). Volgens Franciscus kan de leer ter discussie worden gesteld (43). “Iemand die wil dat alles duidelijk en zeker is,  doet alsof hij Gods transcendentie kan beheersen”. (41) Franciscus zegt: “In feite is de leer, of liever ons verstaan en de uitdrukking ervan” geen gesloten systeem zonder de dynamische mogelijkheid om vragen te stelen en twijfels te uiten”. (44)
In andere woorden dus de dubia kardinalen “doen heel arrogant alsof ze Gods transcendentie willen beheersen” en dat terwijl zij nederig verheldering vragen over de vaak dubbelzinnige uitlatingen betreffende de leer van Christus door Franciscus – een leer die zij terecht verstaan als een gesloten systeem van absolute waarheden die men nooit ter discussie mag stellen of betwijfelen.
Heel vreemd is dat de paus nergens in de 98 pagina’s van de exhortatie over “heiligheid” de echte weg naar heiligheid voorhoudt die de kinderlijke overgave aan leer en traditie inhoudt. Het document staat nogal vol met getreiter en rancunes jegens hen die nederig afstand houden van de wereld en alleen voor God leven.

Franciscus lijkt bijvoorbeeld een rechtstreekse aanval op kardinaal Sarah te lanceren, die bekend is vanwege zijn liefde voor afzondering in gebed en zijn kritiek op de bemoeizuchtige godsdienst die Franciscus voorstaat. “Het is niet gezond van de stilte te houden en de interactie met anderen uit te de weg te gaan, vrede en rust te willen en activiteit te vermijden, om het gebed te zoeken en een afkeer te hebben van de dienst. Alles kan aanvaard en geïntegreerd worden in ons leven in deze wereld.” (26)
Dit is radicaal in tegenspraak met wat Christus ons leert. Volgens de Heiland moet het lawaai en geklets van de wereld nooit “in ons leven geïntegreerd worden”, omdat “de vriendschap van de wereld de vijand is van God”. (Jac. 4, 4)
In een klaarblijkelijke poging te suggereren dat de “huichelaars” van de traditie die hun eigen wil volgen zich moeten laten corrigeren door anderen, citeert Franciscus de H. Johannes van het Kruis, buitend de context, die zegt: “Geef er steeds de voorkeur aan onderwezen te worden door allen in plaats van zelfs maar te verlangen de minste van allen te onderwijzen” (GE 117) maar als de ware leraren van de nederigheid vriendelijk de paus proberen te corrigeren, verandert zijn liefde om onderwezen te worden plotseling in woede als de stoppen doorslaan en als hij hij insinueert dat hij een martelaar is die door de trotsen vervolgd wordt.

Ongelukkigerwijs zijn de meest invloedrijke mensen rondom de paus de mondiale elites bij de Verenigde Naties die de ongeboren kinderen vermoorden en die de mensheid tot slaven willen maken van een wereldregering zonder grenzen. Zijn herhaalde aanbevelingen aan het adres van experts op het gebied van bevolkingspolitiek zoals Jeffrey Sachs en Ban Ki Moon laten dit duidelijk zien. In Laudato Si zegt hij zelfs: “Er is dringend een echte politieke autoriteit op wereldniveau nodig.”
In Gaudete et Exsutate heeft Franciscus – die  anti-life krachten heeft gesteund, die de ondergrondse Kerk in China heeft verraden, die loyale priesters heeft ontslagen, die homoseksuelen heeft versterkt,  aborteurs heeft onderscheiden, ketters heeft geprezen, overspel heeft gezegend, de eucharistie heeft geprofaneerd en dogma’s heeft ontkend - zich ten doel gesteld onze fouten te corrigeren en ons de weg van de “heiligheid” te onderwijzen. Tot hem zegt de Heer: “Waarom ziet gij de splinter in het oog van uw broeders en niet de balk in uw eigen oog?” (Mt. 7, 3).

Ons gebed is dat Franciscus eerst balk van trots uit zijn eigen oog zal verwijderen zodat hij beter in staat zal zijn de splinter uit het oog van de anderen te verwijderen. En als hij zover is, moge dan de leraar van de heiligen en de pausen zijn leraar zijn en moge hij overvloeien van dezelfde geest die alle heiligen, pausen, martelaars en heilige kluizenaars al 2000 jaar zonder verandering geleid heeft. En wanneer het zover is, dan kan hij werkelijk Gaudete et Exsultate.

Vertaling: C. Mennen pr



APOSTOLISCHE EXHORTATIE
OF ERGERNIS?

door David Martin
 
David Martin gaf in 1980 een veelbelovende carrière als concertpianist op en wijdde zich helemaal aan de verdediging en verbreiding van het geloof. Hij heeft drie boeken geschreven en talloze artikelen die verschenen zijn in o.a. de Remant en OnePeterFive.com. Hij woont momenteel in Los Angeles, Californië. Daar woont hij alleen en als celibatair. Onderstaand stuk is een commentaar op de apostolische exhortatie van paus Franciscus over de roeping tot heiligheid in de wereld van vandaag, getiteld "Gaudete et Exsultate", 19 maart 2018.