De Amorieten
en de
ketterij der schuivende panelen






Er zijn er maar weinigen die de paus en zijn entourage van formele ketterij durven beschuldigen. Dat heeft twee redenen. Op de eerste plaats omdat de paus en zijn hofhouding mét de liberale bisschoppenconferenties in de wereld (Malta, Argentinië, Duitsland) bijv. niet rechtstreeks de onontbindbaarheid van het huwelijk betwisten. Integendeel ze zeggen nadrukkelijk dat ze aan de onontbindbaarheid van het huwelijk vasthouden. Op de tweede plaats zou een beschuldiging van ketterij de Kerk in grote problemen brengen. Immers een ambtsdrager in de Kerk, ook de paus, verliest zijn ambt als hij de misdaad van ketterij bedrijft. Maar is het de paus die bijv. bij een bisschop formeel de misdaad van ketterij kan vaststellen waardoor deze ipso facto zijn ambt verliest, wie moet dat bij een paus doen, die immers in de Kerk het hoogste gezag bekleedt? Bovendien valt te vrezen dat er dan een openlijk en moeilijk te helen schisma in de Kerk zal ontstaan.

Ondertussen vindt wel, wat ik zou willen noemen, de “ketterij van de schuivende panelen” plaats waarvan de grondslagen liggen in Amoris Laetitia. Tot nu toe was de redenering in Kerk duidelijk: als iemand na een burgerlijke scheiding waarop geen kerkelijke nietigverklaring volgt, een nieuw louter burgerlijk huwelijk aangaat, begaat hij of zij volgens het duidelijke woord van Jezus in het evangelie (lc. 16, 18) echtbreuk. Echtbreuk is een zware zonde tegen de tien geboden. Ergo: je kunt niet te communie gaan. Meer nog: je kunt die zonde alleen biechten en zo de weg naar de communie vrij maken als je oprecht een einde wilt maken aan de zondige situatie waarin je leeft. Kun je, bijv. omdat er kinderen zijn, geen einde maken aan de relatie, dan mag je te communie gaan op plaatsen waar men je situatie niet kent op voorwaarde dat je als broer en zus leeft. Paus Franciscus heeft nu in Amoris Laetitia die vaste leer van de Kerk op de tocht gezet door vaag de deur van de communie voor hertrouwd gescheidenen op te zetten zonder dat ze als broer en zus leven. Hij zegt het niet zo duidelijk maar als de Argentijnse bisschoppen die conclusie trekken, zegt de paus dat dit de enige juiste uitleg is. Bovendien geeft hij op vragen naar verduidelijking halsstarrig geen enkel antwoord. Integendeel, degenen die de vragen stellen worden door de “clique papale” weggezet als vijanden van de paus en door de paus zelf in bedekte termen als “rigide wetgeleerden”.

Ik noem dit de ketterij van de schuivende panelen. Alles verschuift langzamerhand. Officieel blijft het dogma gehandhaafd maar het dogma heeft geen consequenties meer en een concubinaat wordt niet officieel maar wel feitelijk aan een wettig, sacramenteel huwelijk gelijk gesteld. Daarmee gaat onherroepelijk ook het dogma schuiven.

De paus is, naar hij zegt, tegen abortus en hij heeft nooit gezegd dat het onder bepaalde omstandigheden mogelijk zou moet zijn. Dat is heel katholiek. Maar tegelijk geeft hij Lilianne Ploumen een hoge kerkelijke onderscheiding die ingesteld is voor grote maatschappelijke verdiensten. Nu is een van de belangrijkste oogmerken van mevr. Ploumen het bevorderen van abortus in de derde wereld. En deze onderscheiding staat niet op zich. Wat te denken van de Pauselijke Academie voor het Leven waarin nu zelfs voorstanders van abortus zitting hebben. In 2016 steekt de paus de loftrompet op Emma Bonino, een uitvoerster en voorvechtster van abortus, en hij vergelijkt haar met Europese katholieke grootheden als Konrad Adenauer en Robert Schumann. Inderdaad: in theorie is abortus een misdaad maar in de praktijk is het feit dat je socialist bent voor de paus veel belangrijker.

Enerzijds bekritiseert de paus de gendertheorie in lijn met de katholieke leer maar tegelijk ontvangt hij een tot man omgebouwde vrouw met “zijn” verloofde in een uitgebreide audiëntie, terwijl hij voor de “dubia-kardinalen” noge geen vijf minuten tijd heeft.

Hetzelfde gebeurt met homoseksualiteit. Het volgende is waarschijnlijk het verbod op kunstmatige geboorteregeling. Enerzijds is er de grote lof van de paus voor de door hem zo gewaardeerde paus Paulus VI. Deze nu heeft juist destijds met bewust voorbijgaan aan de meerderheid van de adviescommissie en van de publieke opinie het absolute verbod van kunstmatige geboorteregeling gehandhaafd en met pauselijk gezag bevestigd. Aan de andere kant zien we nu dat er theologen rond de paus zijn, die doen vermoeden dat ook op dit absolute verbod handig uitzonderingen zullen worden geformuleerd waardoor het verbod formeel wordt gehandhaafd maar feitelijk verdwijnt.
De ketterij van de schuivende panelen!

Geen directe ketterij maar wel een feit van dramatische betekenis voor de Kerk is de wijding van de “viri probati”, oudere gehuwde mannen, tot priester. Dat is volgens velen het voornaamste doel van de Amazonensynode van 2019. Als dat gaat gebeuren, is het hek van de dam en zullen ook op andere plaatsen met priestertekort bisschoppen deze kans grijpen en zal het celibaat feitelijk naar de achtergrond verdwijnen, terwijl men het zal blijven roemen als een  belangrijk charisma voor de Kerk.

En daarmee wordt dank zij de ketterij van de schuivende panelen de Kerk langzamerhand meer gelijk gemaakt aan de wereld en beroofd van haar bovennatuurlijke gaven.

Ik hoorde laatst iemand de voorstanders van Amoris Laetitia “Amorieten” noemen. Ik vind dat een meer dan passende benaming. De Amorieten waren destijds de vijanden van het Godsvolk zoals de aanhangers van de ketterij van de schuivende panelen dat nu zijn

Ik sluit me aan bij het gebed van Jozua in Joz. 7, 7. Men leze slechts in plaats van “over de Jordaan laten trekken”: “door Vaticanum II gevoerd”:

En Jozua bad: `Ach, Jahwe mijn Heer, Gij hebt ons toch niet over de Jordaan laten trekken om uw volk over te leveren aan de Amorieten en ons te vernietigen? Hadden wij maar besloten om aan de overkant van de Jordaan te blijven!

Een krachtig gebed is ook psalm 136. Je moet alleen Sichon actualiseren:

Machtige vorsten heeft Hij gedood,
want eeuwig is zijn genade.
Sichon, de koning der Amorieten,
want eeuwig is zijn genade.

C. Mennen pr
30 januari 2018

Pastoor C. Mennen
e-mail: info@mennenpr.nl
cui resistite
home

liturgie

getijdengebed
preken
voordrachten

vrijmoedig commentaar

ons geloof

documenten